De Grote Thems is een verkaveling in het pittoreske polderdorp Varsenare, gelegen op ongeveer 5km van de stad Brugge. Het werd aangelegd in 1973, grotendeels met grond aangekocht aan de familie Otto de Mentock. In die zin is het een voorbeeld van “omgekeerde gentrificatie” — de landadel heeft als eigenaar plaats gemaakt voor de (lage) middenklasse.
Een beknopte geschiedenis van de Grote Thems vindt u hier.
Wat de Grote Thems onderscheidt van andere buurten is niet vooral haar locatie, grondprijzen, perceelgroottes of gemiddeld inkomen. Integendeel. Op deze vlakken scoort de verkaveling ver onder het niveau van pakweg ‘s-Gravenwezel of Ukkel. Toch zijn er raakvlakken tussen onze identiteit en die van exclusieve buurten. Zo zijn welstand, academische achtergrond en beroep in de Grote Thems bijkomstig. Hier tellen vooral menselijke waarden als respect, integriteit, discretie en tolerantie.
Het zijn inderdaad geen evidente kenmerken van de middenklasse — en zeker niet in Nederlandstalig België, waar vaak nog een parochiale mentaliteit heerst. Ironisch genoeg, is dit wel de sociale groep waartoe wij, bewoners van de Grote Thems, behoren: de lage tot midden-middenklasse.
Professioneel gezien is onze bewonersgroep divers: bedienden, zelfstandigen, vrije beroepen, ondernemers en (lage) ambtenaren. In een geest van inclusiviteit vermelden we ook een minderheid van opportunisten, vertegenwoordigers van het eigenbelang, pronkhanen, graaiers, gladde redenaars, Davidsfonds-aanhangers, arrivisten, specialisten in zelfpromotie, tuinfeestgeleerden, bourgeois van de eerste generatie of boereleute met een gevulde portemonnee maar losse omgang met etiquette, voormalige bestuurders met een succesvol verleden in dubieuze praktijken, parvenu-dames, salonmeertaligen, apostelen van goededoelenclubs, sociale alpinisten, ridders in de orde van Bachten de Kupe, universitairen van dertien in een dozijn, verkondigers van het laatste nieuws, en boerendochters die de kunst van het roddelen en kwaadspreken tot perfectie hebben verfijnd.
Onze sociale achtergrond is vaak bescheiden en niet zelden agrarisch. Vandaar dat men het ludiek heeft over “Varkensnare” — verwijzend naar het aantal varkens per inwoner in de provincie. Beter varkens dan arrivisten, denken we dan. Want laat ons eerlijk zijn: in de maatschappij van vandaag zijn het waarden die mensen onderscheiden, niet geld, villa’s, auto’s of vakantieverblijven — de achterhaalde statussymbolen van middenklassers en parvenu’s.
Het idee om een buurtvereniging te starten ontstond onder enkele gepensioneerde buren, kort na de Covid lockdown. Die confronteerde de maatschappij er nogmaals mee dat welzijn primeert boven welvaart — hoewel hoi polloi en veel politici dit nog steeds niet vatten. Meer over ons leest u hier.
Dank voor uw bezoek.