Om de zoveel weken is het weer zover. Langs de Gistelsesteenweg: groepjes voetgangers met blauw-zwarte of groen-zwarte sjaals, auto’s geparkeerd tot bijna in Varsenare en samenscholingen op “De Platse” — met of zonder publieke urinoirs. Later op de dag volgt een uur getrommel en gejuich en, indien er wat te vieren valt, muziek tot 23u30.
In de Grote Thems hebben we er weinig last van. Wat niet betekent dat we allen voorstander zijn van een nieuw Club Brugge stadion in Sint-Andries. Of het stadion er komt, is nog steeds niet zeker. Maar als het er komt, is het duidelijk waarom — en als het er niet komt, evenzeer.
Uiteraard hebben Club Brugge en haar supporters recht op kwalitatieve infrastructuur. En uiteraard is het belangrijk dat de overheid de lokale economie ondersteunt. Maar…
Zelfs zonder technische expertise is het evident dat een nieuw stadion — zelfs met de huidige omvang en capaciteit — in Sint-Andries onverantwoord is. Niet enkel de fysieke impact van het gebouw op de omgeving, maar ook de verkeersimpact, mensenmassa, geluidsoverlast, lichtpollutie en schaduwhinder zijn niet te rechtvaardigen in een kleinschalige woonzone. Geen enkele neutrale en gedetailleerde studie kan hier omheen.
Allerhande argumenten worden aangewend om het nieuw stadion te verantwoorden: onrealistische 3D-simulaties, gemanipuleerde afmetingen en technische innovaties die weliswaar zouden bijdragen, maar nooit de negatieve impact van het stadion tot een redelijk niveau zouden kunnen terugbrengen.
De vernietiging van de vergunning zou dus niet meer dan een rationele beslissing zijn. Helaas, voor de buurtbewoners, is dit de minst waarschijnlijke uitkomst. Want het gaat hier niet om rationele beslissingen, maar commerciële en politieke belangen.
Waarom de burgemeester en politieke partijen het stadion steunen? Commerciële belangen, plus de stem van duizenden supporters en handelaars.
Krijgt de bouw van het stadion toch groen licht dan is dat dus allerminst een verrassing. Het standpunt van de politiek, op lokaal en federaal niveau, anders zo begaan met duurzaamheid en leefbaarheid, is duidelijk niet belangeloos en consequent.
De burgemeester van Brugge is een intelligent, scherpzinnig en welbespraakt man. Maar of hij het belang van zijn inwoners behartigt, zonder commerciële of politieke belangen, is niet duidelijk. In ieder geval is het frappant dat hij dergelijk project in Sint-Andries verdedigt. Dat hij, al dan niet bewust, foutieve of misleidende cijfers zou hebben aangehaald tijdens een presentatie — zie Leefbaar Sint-Andries — is nog frappanter en fnuikt zijn geloofwaardigheid.
Over de zogenaamde parkeerverordening kunnen we best zwijgen. Hoe is het mogelijk dat een bestuur die dagelijks kleine vergunningen micromanaget, zogezegd met oog op duurzaamheid, plots een stadion van 44.000 supporters — dubbel het aantal inwoners van Sint-Andries — goedkeurt in een kleinschalige gemeente die, verkeerstechnisch, nu al suboptimaal functioneert?
Het is betreurenswaardig dat dergelijk dossier niet wordt beoordeeld op basis van gezond verstand en leefbaarheid, maar op basis van commerciële en politieke belangen. Plato waarschuwde er 2000 jaar geleden al voor: demagogen die het volk geven wat het wil — brood en spelen — ten koste van verantwoord bestuur.
Wat Brugge nodig heeft is een burgemeester die principieel optreed. Geen dienaar van zakelijke en politieke belangen, onder het mom van het algemeen belang. Ondertussen kennen we het resultaat daarvan, in de Brugse binnenstad.
(Afbeelding: De belastingontvangers, Marinus van Reymerswale, 1520-1530)