Wat hebben een kernreactie, een nieuwe trend en de bouw van een residentie in Varsenare met elkaar gemeen? Precies: kritische massa. Voor een projectontwikkelaar volstaat het niet dat een project winstgevend is — dat is te gemakkelijk. Het moet zo winstgevend mogelijk zijn. En dus wordt elk perceel maximaal benut: niet voor de beste beleving of het meest harmonieuze straatbeeld, maar voor de meest winstgevende oplossing die nog vergunbaar is.
Neem residentie Stuyvenberg. Meer massa had het perceel niet aangekund, minder was wenselijk geweest. Maar goed, we ontzeggen projectontwikkelaars het recht niet op hogere winsten. Iedereen moet tenslotte zijn hypotheek, EV, zwembad en poolhouse, skireis, enzovoort betalen. En we gunnen het gemeentebestuur ook graag extra inkomsten. Om bomen aan te planten — want we zijn een volgebouwde, doch duurzame gemeente.
Uiteraard geloven we in de vrijheid om te ondernemen, en in de wet van vraag en aanbod. Anderzijds draait alles steeds vaker rond kritische massa en maximale winst. Dat is betreurenswaardig, want het fnuikt authenticiteit en eigenheid.
Het resultaat is zichtbaar langs de Gistelsesteenweg: een vermenigvuldiging van residenties, appartementen en handelaars die draaien op volume in plaats van op een uniek aanbod.
We zien het ook in de Grote Thems. De laatste percelen werden zo volgebouwd, dat ze doen denken aan corpulente figuren wier maatpak of jurk twee maten te klein is.
Zelfs bij huisartsen is het tegenwoordig idem: binnen de 15 minuten — liefst minder — bent u weer buiten. Geneeskunde uit roeping? Bandwerk. Kwantiteit.
Dit is de hustle van de middenklasse, de onkritische massa. Multiply and conquer.